Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/1775 K.2012/10098

Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b-son, 62/1-2, 151. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2009 tarihli ve 2009/930 esas, 2009/514 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 11/10/2011 tarih ve 2011/12691/52165 sayılı Kanun Yararına Bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/01/2012 tarih ve 2011/366348 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/1. maddesinin 1. bendinde yer alan, "iki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler.. temyiz olunamaz" ve aynı maddesinin son cümlesindeki" bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz" şeklindeki hüküm karşısında, adı geçen sanığın Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/06/2007 tarihli ve 2006/877 esas, 2007/451 sayılı ilamıyla mahkum olduğu 1.500.00 Yeni Türk Lirası adli para cezasına ilişkin kararın tekerrüre asas alınmasında isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

"Kanun Yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı " incelenen dosya içeriğine göre:

Suç tarihi 16/01/2008 olup Anayasa Mahkemesinin 07/10/2009 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 2006/65 esas ve 2009/114 karar sayılı 1412 sayılı CMUK'nun 305. maddesinin 2. fıkrasının 1. bendinin iptaline ilişkin kararın yürürlük tarihi olan 07/10/2010 tarihinden önce olduğu, tekerrüre asas alınan cezanın ise 5237 sayılı Yasanın 50. maddesi uygulanarak elde edilen 1.500 TL adli para cezası olduğu, bu cezanın kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrür uygulamasına esas alınamayacağı görüldüğünden istemin kabulü ile,