Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/17836 K.2013/27615

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan genel norm niteliğindeki 5237 sayılı TCK'nın 73/8. maddesinde, uzlaşma kurumun uygulanabilmesi için suçtan zarar görenin, gerçek kişi veya özel hukuk kişisi olmasının öngörüldüğü ancak yaşı küçük sanıklarla ilgili uzlaşmanın düzenlendiği, özel norm niteliğindeki 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24/1. maddesinde uzlaşmanın yöntem ve kapsamına dair sınırlamanın olmadığı bu nedenle uzlaşma kurumunun kapsamının TCK 73/8. maddesi ile belirlenmesi gerekeceğinden tebliğnamde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemişitr.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde güneşin 20:32'de battığı, soruşturma aşamasında 15.06.2006 tarihli tutanaktan sanığın olay günü sat 20:30'da yakalandığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun TCK'nın 6/1-e maddesi tanımlaması uyarınca gündüz sayılan zaman diliminde işlendiği değerlendirilmekle bahse konu suçun geceleyin işlendiğinin kabulü ile artırım yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiiin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ceza kısımları çıkartılarak yerine ''Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis