Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/17893 K.2013/30596

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 3213 sayılı Maden Kanununun 2/I-a maddesinde "inşaat ile yol yapımında kullanılan ve tabiatta doğal olarak bulunan kum ve çakıl" maden olarak kabul edilmiş ve maden arama ve işletme faaliyetleri anılan Yasa hükümlerine göre verilecek ruhsata tabi kılınmıştır. Ayrıca aynı Yasanın 7/4. maddesine göre de devlet ormanları içinde yapılacak maden arama ve işletme faaliyetleri ile bu faaliyetler için zorunlu ve ruhsat süresine bağlı olarak yapılan geçici tesislere 6831 sayılı Orman Kanunu hükümlerine göre izin verileceği belirtilmiştir.

Olayımızda sanığın hem orman arazisinde hemde hazine arazisinde izinsiz kum ve çakıl alıp sattığı kabul edilerek hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Oysa 3213 sayılı Yasanın 12/5. maddesine göre ruhsatı olmadan veya başkasına ait ruhsat alanı içerisinde üretim yapıldığının tespiti halinde faaliyetler durdurularak üretilen madene mülki idare tarafından el konulacağı ve bu fiili işleyenlere de el konulan ve el konulma imkanı ortadan kalkmış olan tüm madenin ocak başı satış bedelinin üç katı tutarında idari para cezası uygulanacağı düzenlenmiştir.

Bununla birlikte 6831 sayılı Yasanın 14/e maddesine göre ticaret amacıyla olmaksızın kendi ihtiyacı için toprak, kum ve çakıl çıkarmanın yasak olduğu ve aynı Yasanın 94. maddesine göre de bu Yasanın 92. maddesi kapsamı dışında kalan taş, kömür, toprak ve buna benzer ocaklar ile balık üretim tesislerini orman sınırları içinde izinsiz kuranların 91. madde hükümleri saklı kalmak üzere hapis ve adlî para cezası ile cezalandırılacağı düzenlenmiştir.