Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/18185 K.2012/20254

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-d maddesinden mahkumiyetlerine ilişkin Suluova Asliye Mahkemesince verilen 24.07.2006 tarih 2001/133 ve 2006/215 sayılı hükmün sanıkların müdafiilerinin temyizi üzerine Dairemizin 18.06.2012 tarih ve 2011/11271-2012/14201 sayılı ilamı ile sanık ... yönünden "5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet,

vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağı gözetilmediğinden" düzelterek onama ve sanık ... yönünden ise sanığın yüklenen suçu işlediğine dair delil yokluğundan beraatı yerine yazılı biçimde hükümlüğüne karar verilmesi,

kabule göre de "5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağı gözetilmediğinden" ve "yargılama giderinin ayrı ayrı yükletilmesi yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi" gerekçeleriyle bozma yönündeki kararına karşı,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.08.2012 tarih ve 2006/281134 sayılı yazısı ile sanıklardan ... hakkında mahkeme masrafı konusunda bozma veya onama konusunda herhangi bir karar verilmemiş olduğuna dair itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.08.2012 gün ve 2006/281134 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 18.06.2012 tarihli 2011/11271 Esas ve 2012/14201 Karar sayılı sanık ... hakkında kurulan düzelterek onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrasına göre, koşullu salıverilen hükümlüler hakkında, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Birlikte suç işleyen sanıklara neden oldukları yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca ayrı ayrı yükletilmesi yerine, müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "5237 sayılı Kanun'un 53/1-2 maddelerinin infaz müddetince uygulanmasına" ve "yargılama giderlerinin sanıklardan müteselsilen tahsiline "ilişkin bölümler çıkarılarak,

yerine "53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.