Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/18258 K.2012/21977

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine ilişkin ... 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.04.2008 tarih 393-319 sayılı hükümlerin sanığın temyizi üzerine, Dairemizin 08.03.2012 tarih ve 2011/9627-2012/5425 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen hükmün oy birliği ile onanamasına,

konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükmün oybirliğiyle bozulmasına yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 15.05.2012 tarih ve 2008/244221 sayılı yazısı ile verilen kararın eleştirilerek Onanması yönünde Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun da 10.07.2012 tarih 2012/965-1541 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101.maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosya 04.09.2012 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2012 tarih ve 2008/244221 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 08.03.2012 tarih ve 2011/9627 Esas ve 2012/5425 Karar sayılı onama-bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 23.02.2008 yerine 22.02.2008 olarak yanlış yazılması ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından dolayı ayrı ayrı ceza tayin edilirken TCK'nın 62. maddesi gereğince yapılan indirim uygulamasında 1/6 indirimle sonuç ceza doğru tayin edildiği halde gerekçeli kararda indirim oranının 1/6 yerine 2/3 olarak gösterilmesi, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hataları olarak kabul edilmiş, hırsızlığın ...

Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinden yapıldığının anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi yerine 142/1-b maddesiyle uygulama yapılması, iki bendin de aynı ceza hükmünü içermesi nedeniyle sonuca etkili görülmemiş ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.