Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/18293 K.2012/19947

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin Ardahan Asliye Ceza Mahkemesince verilen 21.11.2007 tarih 2005/432 esas ve 2007/432 karar sayılı hükmün sanıklar müdafiince temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 21.06.2012 tarih ve 2011/22416 E 2012/14680 K. sayılı ilamı ile oy birliği ile mala zarar verme suçu bakımından temyizin reddi,

hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından hükmün bozulması yolundaki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.08.2012 tarih ve 6¬2008/52267 sayılı yazısı ile verilen kararın sanık ... bakımından eleştirili düzelterek onanması yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun da 10.07.2012 tarih 2012/1214-1755 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.08.2012 tarih ve 6-2008/52267 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 21.06.2012 tarih ve 2011/22416 E, 2012/14680 K sayılı sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçuyla ilgili bozma kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması gerekliliğinin gözetilmemesi, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu bakımından, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin "e" bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, hatalı biçimde yazılı olarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "53/1. maddesinin uygulanmasına” i1işkin paragraf çıkarılarak, yerine "55/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.