Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/18513 K.2014/23520

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Sanıklar M.. D.. ve S.. K.. hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezadan TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından; yine sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile uygulama yapılırken, her bir suç nedeniyle verilen cezanın yasal sonucu olarak ayrı ayrı anılan maddenin uygulanması gerekirken bir defa hüküm kurulmuş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, sanık M.. D.. hakkında her bir suç bakımından ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddelerinin uygulanması gerektiği halde, yazılı şekilde tüm hükümleri kapsayacak şekilde hüküm kurulmuş ise de; infaz aşamasında bu hususta mahkemesinden karar alınması mümkün görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık S.. K.. hakkında, tekerrüre esas alınan Antalya 3 Sulh Ceza Mahkemesinin 2000/1923 esas 2002/1630 karar sayılı 31/12/2002 günlü ilamı ile verilen 76,00 TL para cezasının CMUK'un 305/son maddesi gereğince kesin nitelikte bulunduğu, tekerrür şartlarının oluşmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

2-CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeyerek dayanışmalı olarak sorumluluklarına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar M.. D.. ve S.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, S.. K.. hakkındaki hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak ve hüküm fıkrasından “Yargılama gideri 696,90 TL nin sanıklardan dayanışmalı olarak alınmasına ,” cümlesinin çıkartılarak, yerine "sanıklar için ortak yapılan yargılama giderinin, sanıklardan eşit olarak ayrı ayrı alınmasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II)Sanık Z.. K.. hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz isteminin incelenmesinde;

UYAP'tan alınan nüfus kaydına göre, sanığın 27.08.2013 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve TCK'nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,