Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/1918 K.2013/11053

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 esas 2013/ 17 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamındaki nitelikli konut dokunulmazlığını bozma suçu, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; konut dokunulmazlığını bozma suçundan uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

A-Sanıklar ..., ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçunu işleyen sanıklar hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanıklar ...,... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozma suçunu işleyen sanıklar hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'in tekerrüre esas ilamının kesin olduğu gözetilmeden TCK'nın 58.maddesinin uygulanması,

2-Sanık ...'in adli sicil kaydından, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğunun anlaşılmasına rağmen, kesin olan cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanıklar hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle,yerine “sanık ...'in Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin 1999/51-62 E ve K sayılı ilamıyla mükerrir olduğu anlaşıldığından,

hakkında hükmolunan cezaların, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,sanığın şartlı tahliye süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine”tümcelerinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

C-Sanıklar ...,...,...,... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun soruşturma aşamasında ve yargılama aşamasında alınan ifadelerinde sanıkların zararını giderdiğini beyan ettiğinden, sanıklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sanık ...'in tekerrüre esas ilamının kesin olduğu gözetilmeden TCK'nın 58. maddesinin uygulanması,

3-Sanık ...'in adli sicil kaydından, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğunun anlaşılmasına rağmen, kesin olan cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması,