Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/19375 K.2013/36283

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müşteki ve tanık ...’in beyanı ile dosya kapsamına göre sanık ...’ın yakalanması üzerine çaldıkları kömürleri evinin avlusu ile bir odasında sakladığını ve teslim etmek istediğini söylediğinin ve toplam 228 torba kömüre kolluk tarafından müştekiye teslim edilmek üzere el konulduğunun anlaşılması karşısında, sanıkların hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılıp değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Hırsızlık suçundan uygulama yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin numarasının yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

3- 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesinde, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentilerine hak sahibinin rızasına aykırı olarak girmek veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmamak suç olarak tanımlanmış olup, 27.11.2008 tarihli olay yeri inceleme raporunda kömürlerin çalındığı yerin kömür deposu olduğu, kapısının olmadığı, açık alanda çeşitli yerlerde yığın halinde kömür ve odunların bulunduğunun belirtilmesi karşısında;