Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/19415 K.2013/35966

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, sanığın eyleminin , 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1, 53/1. maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, aynı Kanunun 116/1-4, 53/1 ve 151/1, 53/1. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu değerlendirildiğinde, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp,

cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun belirlenmesi gerekirken, eksik karşılaştırma yapılarak hüküm kurulması, 765 sayılı TCK' nın daha lehe olması karşısında bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın şikayetçiye ait ikametin pimapenden yapılmış mutfak kapısını tornavida ile zorlamak suretiyle içeriye girip hırsızlığa teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında, suçun işlendiği tarih dikkate alındığında 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesi kapsamında zorlanan kapının muhkem olup olmadığı konusunda bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre dava zamanaşının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,