Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/19427 K.2012/23096

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/005/1999 gün ve 104/113 ve 06/10/1998 gün ,2204/297 sayılı kararlarında da belirtildiği gibi hükümlünün 765 sayılı kanunun 493/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin kesinleşmiş mahkumiyet hükmü ile sonradan 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi için 5252 sayıl yasanın 9/1. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde duruşma açılarak sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b. maddesine uyan hırsızlık suçunun yanısıra yakınma bulunduğu için TCK'nun 151/1 maddesinde

tanımlanan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu gözetilerek, anılan suç yönünden usulüne uygun şekilde uzlaşma olanağı sağlandıktan sonra ayrıca.

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde evrak üzerinden karar verilmesi ,