Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/19647 K.2013/31853

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Sanığın ısrarla ölen sanık ...’ın kendisi hakkında suç isnadında bulunduğunu ve hırsızlığı işleyenin kendisi olmadığını savunması ve müşteki ...’un soruşturma aşamasındaki ifadesinde hırsızı görürse teşhis edeceğini söylemesi karşısında, müştekinin evine giren şahsın sanık olup olmadığının kesin olarak belirlenmediğinden öncelikle; sanık ile müştekinin yüzleştirilerek, bunun mümkün olmaması halinde ise sanığın fotoğrafı müştekiye gösterilerek eve giren şahsın sanık olup olmadığının kesin olarak belirlenmesinden sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Müştekiler ... ve ...’nun eve giren şahsın sanık olup olmadığına dair bilgilerinin olmadığının ve Biga Kapalı Cezaevinin yazı cevabında sanığın, müşteki ...’ye yönelik eylemin gerçekleştiği 2003 yılı Ocak ayında cezaevinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen suçu işlediğine ilişkin, diğer ölen sanık ...’ın suç atma niteliğinde kalan anlatımı dışında, anılan müştekilere yönelik eylemleri gerçekleştirdiğine dair hükümlülüğüne yeterli, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraatı yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

3- Kabule göre de;

765 sayılı TCK'nın 522/son maddesine aykırı olarak, hırsızlık suçundan mükerrir sanık hakkında hükmolunan cezadan aynı Yasanın 522/1 maddesi gereğince indirim yapılması,