Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/19701 K.2013/38761

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ...'ün , suç tarihinde belirlenemeyen bir zamanda müştekiye ait aracın orijinal ve sağlam camını kırarak içinde bulunan ruhsat ile birlikte plakalarını çaldığının anlaşılması karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b. maddesine uyan hırsızlık suçu oluşturduğu, iddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre;

sanık hakkında, mala zarar verme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı da göz önüne alınıp ,sanığın adli sicil kaydındaki ilamlar getirtilerek hakkında 765 sayılı TCK'nın 81/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tespit edildikten sonra 765 sayılı TCK'nın 522. maddesinin pek hafif değere ilişkin hükümlerinin uygulama imkanı olup olmadığı değerlendirilip 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından,

her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,