Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/19890 K.2012/26760

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibarıyle 15-18 yaş arasında olan sanıkların, aynı dairede kalan 3 ayrı müştekiye yönelik hırsızlık şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.'nın 142/1b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 02.06.2004 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki 3 müştekiye yönelik hırsızlıktan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.'nın 493/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olaya göre, sanığın 3 ayrı müştekiye yönelik eyleminin 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 116/1, 119/1-c maddelerine uyan birden fazla kişiyle konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.