Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/19932 K.2013/30632

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen karar, bildirilmiş olduğu adresinde, 12.08.2009 tarihinde babasına tebliğ edilmiş ise de, sanığın söz konusu tarihte Buca Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu bulunduğu anlaşıldığından, eski hale getirme ve temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın ve sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar birbiriyle karşılaştırılmak suretiyle bulunacağından,

5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddesine uyan hırsızlık ve şikayette bulunulduğu için aynı Kanun'un 116/1 maddesinde yer alan konut dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik eylemlerin birden fazla gerçekleştirilmesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi ve konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden uzlaşma müessesesini düzenleyen CMK'nın 253-254. maddeleri gereğince uygulama yapılıp sonucuna göre, her iki TCK'ya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenip uygulama yapılması gerekirken,

yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmaması ve yapılan uygulamanın sanık yararına olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi ise hükümlülüğün yasal sonucu olup infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğündün bozma nedeni yapılmamıştır.