Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/21481 K.2013/34485

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken tekerrüre esas alınan Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/393 esas 2007/18 sayılı ilamının kesin nitelikte olması dikkate alınarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili kısım çıkarılarak yerine, “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca Bandırma 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/92 esas 2006/242 sayılı ilam dosyasındaki hükümlülüğünün mükerrirliğe esas alınmasına;

cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına. 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Kanunun 108/2 maddesi gereğince mükerrir olan