Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/21541 K.2014/2066

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanıklar K.. G.. ve E.. M..’nin aşamalarda suçu kabul etmemeleri karşısında; sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan Susuz Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/158 Hazırlık sayılı dosyası üzerinden yürütülen evrakın akibeti sorularak, dava açılmış ise olanağı varsa birleştirilmesi, birleştirilemiyorsa getirtilip incelenerek sanıkların üzerine atılı hırsızlık suçu ile ilgili başkaca delil olup olmadığı ve sanıkların çalınan atların iki ayrı mağdura ait olduğunu bilip bilmedikleri araştırılıp tartışılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Sanık K.. G.. hakkında tekerrüre esas alınan Ardahan Sulh Ceza Mahkemesinin 22.05.2008 tarih ve 2007/325 Esas, 2008/149 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 62, 52/2. maddeleri gereği verilen 2000 TL adli para cezasının kesin nitelikte olduğu ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla halen yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’un 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3-İddianamede iki ayrı mağdura ait atın çalındığının belirtilmesine ve Mahkemece de hükmün gerekçe bölümünde fiilin iki ayrı mağdura karşı hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabul edilmesine rağmen, hüküm kısmında hangi mağdura karşı olduğu tesbit edilemeyecek şekilde sanık E.. M..’nin bir kez hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 223, 232. maddelerine aykırı davranılarak hükmün karıştırılması,