Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/21936 K.2013/4718

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması; müştekinin dükkanında hırsızlık eyleminin gerçekleştiği anlaşılmasına rağmen TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmiş olması ve sanığın savunmasında, suça konu cep telefonunun bedelini taksitler halinde ödemeye başladığını, kalanını cezaevinden çıktıktan sonra müştekinin yakınlarına ödeyeceğine dair beyanının doğruluğu araştırılmadan ve kısmi ödeme nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına müştekinin mirasçılarının rızalarının bulunup bulunmadığı sorulmadan TCK'nın 168/2 maddesi uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.