Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/21972 K.2012/26005

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hükümlü hakkında, 765 ve 5237 sayılı Kanunlardan hangisinin lehe olduğunun belirlenmesinde sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı yasanın 142/2-d. maddesine uyduğunun kabulü ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Hükümlünün, diğer sanıklar ile önceden anlaşarak hırsızlık eylemine doğrudan katıldığı gözetilmeden 5237 sayılı TCK’nun 37/1. maddesi yerine, 39/1. maddesi ile uygulama yapılması,

3- 5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 29.06.2005 tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, 5237 sayılı TCK'nın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aynı Yasanın 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,