Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/22378 K.2013/5346

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I) Sanıklar ... ve ...'a yüklenen mala zarar verme suçu bakımından yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanıklar ... ve ...'ın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE;

II) Sanıklar ..., ... ve ... haklarında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından yapılan incelemede;

Sanıkların konut dokunulmazlığını ihlal suçunu birden fazla kişi ile gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin tatbik edilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş oldukları suçlardan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; yalnızca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak, yerine ''53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.

53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

III) Sanıklar ... ve ...'a yüklenen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları bakımından yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanıkların kayden sabıkasız oldukları; hırsızlık suçunda çalınan eşyanın iade edilmesi nedeniyle, konut dokunulmazlığının ihlali suçunda ise suçun niteliği gereği, giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zarar bulunmadığı.

5271 sayılı CMK'nın 231 maddesinin 6 fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmek suretiyle, "duruşmadaki tutum ve davranışları" lehlerine görülerek 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi ile cezalardan indirim yapıldığı; sanıkların tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak "geçmişteki halleri ve sabıkasız kişilikleri" gerekçesi ile tayin edilen cezaların ertelendiği; erteleme müessesesinden daha lehe olduğunda kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle oluştuğu gözetilmeden.

5237 sayılı TCK'nın 51 ve 62. maddesinin uygulanması sırasında olumlu olarak değerlendirilen “kişilikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışlarının” 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken olumsuz olarak değerlendirilmesi suretiyle, gerekçede çelişki de yaratılması suretiyle anılan Yasa hükmünün uygulanmaması;