Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/22644 K.2013/41591

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz incelenmesinde

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra sanık hükmü temyiz ettiğinden, anılan Yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak temyiz isteminin REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde:

Sanıkların, hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında; unsurları oluşmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesi ile cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve tekerrüre esas alınan ilam belirtilirken “ Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesi ” yerine “ 22. Asliye Ceza Mahkemesi ” yazılması suretiyle mahkeme adı unutulmuş ise de mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı Yasanın 53/2-3. maddesi göz ardı edilerek, sanıklar hakkında 53/1-c maddesi uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 53/1-c maddesindeki tüm haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

2-Sanık ... hakkındaki Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesi 2008/172-668 sayılı erteli ilamının kesinleşmeden itibaren 1 yıllık denetim süresi geçtikten sonra suç işlemesi nedeniyle aynen infazı için bildirimde bulunulamayacağının gözetilmemesi,

3-Sanıklar hakkında ortak yapılan yargılama giderlerinin paylarına düşen miktarlar da ayrı ayrı alınması yerine, “müştereken” alınmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.