Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/22669 K.2013/17972

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ...'un temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olayın meydana geldiği yerde, 21/09/2007 tarihinde güneşin yaz saati uygulaması da dikkate alınarak 19.06’da battığı, TCK'nın 6/1-e maddesi gereğince gece vaktinin 20.06’da başladığı, müştekilerin beyanlarına göre suçun saat 20.00 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, suçun gündüz sayılan zaman diliminde işlendiği kabul edilmesi gerektiği halde, TCK'nın 143. maddesi ile uygulama yapılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçu için ise, aynı gerekçelerle anılan Yasanın 116/1-4. maddesiyle hüküm kurulması neticesi fazla ceza tayini,

2-Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezalarıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin her bir suç için ayrı ayrı uygulama yapılması ve aynı maddenin “c” bendinde yazılı haklardan, maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı

tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,