Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/23105 K.2013/37641

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Park halindeki kapısı açık ve kontak anahtarı üzerinde bulunan otobüsü alıp götürmesi biçiminde gerçekleşen suça sürüklenen çocuğun eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suç tarihinde güneşin saat 16.33’te batıp 06.52'de doğduğu, müştekinin beyanına göre saat 21.00’de otobüsün çalındığının anlaşılması karşısında; suçun gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği halde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile cezasından artırım yapılmaması,

3-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun Geçici 1. maddesinin 3. bendinin yollamasıyla aynı Kanunun 25/1. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkındaki yargılamaya C. Savcısının katılamayacağının gözetilmemesi,

4-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenleme gözetilerek, mahkemece 5271 sayılı Yasası’nın 150/2. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğu savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafie ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,