Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/23456 K.2013/39541

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın kimlikleri tespit edilemeyen diğer iki şüpheli ile birlikte aralarında yaptıkları işbölümü gereği suça doğrudan katılıp suçun faili olduğu halde TCK'nın 37/1. maddesi yerine aynı Kanunun 39/1. maddesinin uygulanması ise karşı temyiz olmadığından ve sanık hakkında TCK'nın 142/1-b,143 ile 39. maddeleri uygulanarak tayin edilen 1 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 10 ay 25 gün yerine,

11 ay 25 gün hapis cezasına ve müteakip TCK'nın 50. maddesi sanığa uygulanarak neticeten 6500 TL adli para cezası yerine yazılı şekilde 7100 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunmuş ise de; sanık hakkında TCK'nın 37. maddesi yerine 39. maddesiyle uygulama yapılarak yazılı şekilde hükmedilen sonuç cezanın sanığın lehine olduğu ve aksi hal sanığın; önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına,

adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, yapılan uygulama sanık lehine kabul edilmiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.