Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/2531 K.2013/17858

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Avukat ...'ün sanık ...'ın zorunlu müdafii olduğu, sanık ... adına temyiz dilekçesi sunmuş olmasının; sanık ... müdafiisi olduğu anlamına gelmeyeceği, sanık ...'a gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak bu sanığın temyiz isteminin bulunmadığının anlaşılması karşısında, Avukat ...'ün müdafiisi olduğu sanık ... adına temyiz talebinde bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede,

A-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun'un 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Temyiz dışı sanık ...'ın polis ifadesinde eylemi gece vakti 01.00 ile 01.30 arasında gerçekleştirdiklerini beyan ederek savcılık ifadesinde ve sorguda da bu beyanını doğruladığı buna göre; eylemin gece vakti gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi gereğince sanığın cezasından artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11/1. maddesi gereğince, aynı yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden; somut olayda ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında, anılan yasanın 5. maddesinde yazılı tedbirlere hükmedilmesi,