Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/25843 K.2014/1047

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 16.09.2008 tarihli hükmü sanık müdafii olduğunu bildiren S.. A..tarafından 03.02.2010 tarihinde temyiz edildiği ve aynı tarihte temyiz isteminin reddine dair karar verildiği, bu kararın 19.02.2010 tarihinde tebliği üzerine sanığın aynı tarihli temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken mahkemece yeniden 19.02.2010 tarihli red kararı verilmesi hukuken yok hükmünde kabul edilmiştir.

Gerekçeli kararın sanığa ilanen tebliğ edilmesi nedeniyle 03.02.2010 tarihli temyizin reddine dair karar verilmişse de, sanığın C.. G.. olan adının ilanda C..G.. olarak yazılmış olması nedeniyle bu tebliğin usulüne uygun olmadığı ve sanığın 19.02.2010 tarihli dilekçesi içeriğine göre 03.02.2010 tarihli temyiz istemini yapan avukatın işlemine rıza gösterdiği anlaşıldığından, 03.02.2010 tarihli temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde yapıldığı kabul edilmekle, 03.02.2010 tarihli temyizin reddine dair karar kaldırılmakla yapılan incelemede,

Soruşturma aşamasında dinlenen K.. Ç..'in M.. G..adlı şahsı hırsızlık yaparken yakaladığını, kendisine işyerinden daha önce yapılan hırsızlıkları sorduğunda, suça konu hırsızlığı sanık C.. G..'in yaptığını söylediğini beyan etmesi karşısında, M..G..adlı şahıs dinlenmeden ve ayrıca söylediklerinin suç atma kapsamında kalıp kalmadığı düşünülmeden yeterli ve inandırıcı delil olmadığı halde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,