Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/26017 K.2013/18717

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’un 5219 sayılı Kanun ile değişik 305/1 maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince sanık ...’ın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince

Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında 5395 sayılı Kanunun 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu alınmamış ise de, Mahkemece Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usûl Ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/7. maddesi uyarınca, sosyal inceleme raporunun alınmama nedenleri ayrıntılı olarak gerekçeli kararda açıklandığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Sanık ..., müştekiye ait otomobildeki oto teybini yerinden söküp arka koltuğa koyduğu, alıp götürmediği, parmak izinden yola çıkılarak sanık yakalandığında “uyuşturucu kullandığım için olayı hatırlamıyorum” dediği, çalınmak istenen malın götürülmesine engel oluşturacak herhangi bir olgunun saptanmadığı, sanığın suçun icra hareketlerinden gönüllü olarak vazgeçtiğinin kabulünde zorunluluk bulunması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 36 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/4-a. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına yer olmadığına karar verilmesi yerine, yazılı biçimde uygulama yapılması,