Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/26336 K.2013/3544

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın tebliğ tarihinde sanığın askerde olması nedeniyle Milas 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2010 tarih 2009/155 E ve 2010/17 K sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde yapılmış bir temyiz talebi olduğu kabul edilerek aynı mahkemenin 17.06.2010 tarih 2009/155 E ve 2010/17 K sayılı ek kararının kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. Fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, anılan fıkranın (c) bendinde yazılı tedbirlere hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler tümden çıkartılarak yerine “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı haklardan aynı maddenin