Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/26769 K.2013/13761

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde, tekerrüre esas alınan ilam gösterilmemiş ise de; bu eksiklik infaz aşamasında tamamlanabileceğinden; yakınana ait park halinde bulunan otomobilin sağ ön kapı camını kırarak içeri girip hırsızlık yapan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu halde hatalı nitelendirme ile aynı yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması ise, sonuç ceza değişmediğinden; bozma nedenleri yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki c ve e bentlerinin de uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, sanığın yalnızca aynı yasanın 53/1-a,b ve d bentlerinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “ 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılıp, yerine ''53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.

53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına''