Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/2738 K.2013/13940

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-... Numune Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulunun 31.01.2007 tarih ve 824/1298 sayılı raporunda sanık ...’a “hafif derecede zeka geriliği” teşhisi konulduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen sanığın 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi ışığında, suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme (irade) yeteneğinde önemli derecede azalma olup olmadığı araştırılıp yöntemince raporla saptanarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hazırlık aşamasında tek doktordan alınan görüşle yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-İddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen kanun maddelerine göre; sanık hakkında hırsızlık suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığının anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

3- Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan gece nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 116/1-4. maddesi gereğince doğrudan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi gereğince mala zarar verme suçundan iddianame ile açılan kamu davasında herhangi bir karar verilmemesi,