Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/2922 K.2013/13147

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın mağdura ait park halindeki kilitli aracın camını kırarak araç içinden çocuk çantasını çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı yasanın 141. maddesi ile hüküm kurulması,

2- Sanığın eyleminin gerektirdiği temel cezanın alt sınırına göre, CMK'nın 253 ve 254. maddelerini değiştiren 5560 sayılı yasanın yürürlüğe girdiği 19.12.2006 tarihinden önce işlenen suçlarda uygulama olanağı bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu 24. maddesi uyarınca CMK'nın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken sanığın yasal temsilcisine veya müştekiye uzlaşma önerisinde bulunulmadan katılanın uzlaşmayı kabul etmediğinden bahisle yazılı biçimde hüküm kurulması,