Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/2945 K.2013/14036

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde temel cezanın ''2 yıl'' yerine ''2 ay'' olarak yazılması, TCK'nın 142/1-e. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası öngörülmesi, kurulan hükümde teşdit yapılmadığının belirtilmesi, bu ceza üzerinden yapılan sonraki uygulamalarda ''yıl'' olarak cezanın belirlenmesi karşısında mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların müştekilere ait araçların akaryakıt depo kapaklarını kırarak hırsızlık yapmaya çalıştıkları sırada yakalandıklarının anlaşılması karşısında eylemlerinin TCK'nın 142/1-b. maddesi kapsamında kaldığı halde aynı Yasanın 142/1-e. maddesi ile hüküm kurulması,

2- 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezaların tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- İştirak halinde suç işleyen sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken, müteselsilen tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,