Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/3230 K.2013/15769

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Daha önceden kasıtlı suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1 maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, olay tarihinde müştekiye ait işyerinin sağlam ve muhkem olan demir kepenk kilitlerini kesip pimapen kapıyı sert bir cisimle zorlayarak açıp içeriye girerek hırsızlık yapan sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522(pek fahiş) ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı yasanın 116/2, 151/1 maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını da oluşturması karşısında,

işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaşma hükümleri de değerlendirerek, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle denetime imkan verecek şekilde lehe yasa değerlendirmesi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, her durumda 5237 sayılı TCK’nın lehe olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.