Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/3424 K.2012/15090

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

19.03.2009 tarihinde yapılan duruşmada huzurda bulunan sanığa doğum ve adli sicil kayıtları, yokluğunda yapılan işlemler, gelen belgeler ile alınan beyanların usulüne uygun şekilde okunarak sanıktan diyeceklerinin sorulması, 10.01.2011 tarihinde başka yerde yakalanan sanığa ....Asliye Ceza Mahkemesince 11.01.2009 tarihinde yapılan talimat duruşmasında TCK'nun 58. maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilerek savunmasının alınması,

alınmasa bile 19.03.2009 tarihli duruşmada okunan kendisine ait adli sicil kayıtlarının doğru olduğunu belirten, bu kayıtlarından haberi olan ve buna itirazı olmayan sanığa ayrıca TCK'nun 58. maddesinden ek savunma hakkı tanınmasının gerekmemesi,

15.04.2009 tarihli karar duruşmasından önce atılı suçu kabul etmeyerek defalarca aynı savunmasını tekrar eden sanığa, karar duruşmasında da Cumhuriyet Savcısının esasa ilişkin mütalaasından sonra savunma için son sözün verilmesi ve sanığın bir başka araçtan aldığı plakaları çaldığı araca takıp yakalanması şeklindeki eyleminde ele geçen plakalar sahte olmayıp üzerinde aldatıcı nitelikte bir değişiklik yapılmadığından olayda resmi evrakta sahtecilik suçlarının unsurlarının oluşmaması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceler benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulamasına dayanak yapılan hükümlülüğü ile ilgili yapılan uyarlama neticesinde 01.07.2005 tarihinde ek karar verilerek sanığa lehe olan 5237 sayılı TCK hükümlerinin uygulanması ve hakkında aynı Yasanın 58. maddesinin uygulanmamış olması gözetilmeden, sanığın TCK’nun 58/6 maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmesi,