Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/3952 K.2012/11137

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın, müştekinin içinde bulunduğu otomobilin açık kapısından uzanıp koltuk üzerindeki çantayı eline aldığı ve seyahat ettiği otomobile kadar götürdükten sonra tanık tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında, eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 62. maddesi yerine aynı Yasanın 61. maddesi ile uygulama yapılması ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 81/2-3. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

1- Gerekçeli karar başlığında sanığın “...” olan isminin nüfus kaydına aykırı biçimde “...” şeklinde yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık ... ’nin, müştekinin içinde bulunduğu otomobilin açık kapısından uzanıp koltuk üzerindeki çantayı eline aldığı ve sanığın kullandığı otomobile kadar götürdükten sonra tanık tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında, eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 62. maddesi yerine aynı Yasanın 61. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

3- Suç tarihinde sabıkasız olan sanık hakkında belirlenen cezanın iki yıldan az olması karşısında; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,