KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2012/4 E., 2012/6431 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
252 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Sanık ... ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanıklar ... ... ve ...’a yüklenen ve 765 sayılı TCK'nın 491/3. maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık zamanaşımının sanıklar ... ... ve ...’un sırasıyla sorgularının yapıldığı 31.07.2006 ve 08.02.2007 ile inceleme tarihleri arasında geçmiş bulunması ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
B- Sanık ... ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Müştekinin, sanıklardan ikisinin reyondan şampuanları alıp kıyafetlerinin içine koymaya başladıkları, şampuanları bırakmalarını söylediğinde üzerlerinde şampuan olmadığını söyledikleri, jandarmaya haber vermesi üzerine sanıklardan birisinin sekiz adet şampuanı kıyafetinin içinden düşürdüğünü; tanık ...’ın, müşteki ile tartışırken sanıkların eteklerinden şampuanların düştüğünü gördüğünü ve tanık jandarma aracının şoförü ...’ın, sanıkların karakolda ifadesinin alındığı sırada araçta temizlik yaparken sanıkların oturduğu koltuğun altında şampuanları gördüğünü beyan etmeleri karşısında; yüklenen suçun sübut bulduğu gözetilmeden kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2012/4, K. 2012/6431, 20 Mart 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama