Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/4208 K.2013/12584

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından sanık ...'ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık eylemini gece sayılan zaman diliminde gerçekleştirdiği kuşku götürmez şekilde belirlenemeyen sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının seçimlik olmadıkları gözetilmeden, sanık hakkında anılan fıkranın (d) ve (e) bentlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ertelemeye engel hükümlülüğü bulunması da göz önüne alınarak bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hırsızlık suçuna ilişkin hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uygulamasına ilişkin bölüm çıkarılarak sanığın hırsızlık suçundan neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve yine hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.