Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/4391 K.2013/13518

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın ve sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar birbiriyle karşılaştırılmak suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddesine uyan hırsızlık ve şikayette bulunduğu için aynı Kanun'un 116/1,

eve birden fazla girme söz konusu olduğu için 43/1. maddelerine uyan gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturan eylem nedeniyle konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden uzlaşma müessesesini düzenleyen CMK'nın 253-254. maddeleri gereğince uygulama yapılıp sonucuna göre, her iki TCK'ya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime imkan vermeyecek biçimde hüküm kurulması,