Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/4506 K.2012/12616

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...’ın Antalya 2 Asliye Ceza Mahkemesinden 19.10.2001 günlü, 2001/430-2001/1991 sayılı kararla verilen 19.10.2001 tarihinde infaz edilmiş 765 sayılı TCK'nın 81/2 ve 86. maddeleri gereğince özel tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu, aynı Yasanın 522/son maddesi gereğince 522/1. maddesi uyarınca mükerrir sanık hakkında ceza indirimi yapılamayacağından 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince yapılan uygulamanın sanık lehine olması nedeniyle, tebliğnamedeki sanık ... hakkında bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Sanıklar tarafından çalınan teyp kasetlerinin bilirkişi tarafından tespit edilen suç tarihinde 25 TL olan değerinin az olmadığından uygulanma olanağı bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uygulanarak sanıkların cezasından indirim yapılması ve sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesi ile uygulama yapılırken hapis cezasının “1 yıl 4 ay” yerine “16 ay” olarak belirlenmesi karşı temyiz bulunmaması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 7/3. maddesi dikkate alınmadan 58/6. maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen tebliğnameye aykırı kısmen de uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “58/6. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesine uyan mala zarar verme suçu yönünden 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 73/8 ve 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de;

5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 29.06.2005 tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aynı Yasanın 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,