Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/4597 K.2012/15261

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, gündüz vaktinde şikayetçinin evinin keşfen saptanan sağlam ve muhkem olan ahşap giriş kapısını kırmak suretiyle içeri girerek ziynet eşyası, para ve gözlük çaldıktan sonra yakalanması şeklindeki olayda; suç tarihinde 15-18 yaş grubu aralığında bulunan sanık hakkında verilen 13.06.2005 tarihli ilk kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nce bozulmasına ve Mahkeme'nin de bu bozma ilamına uymasına rağmen sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1 ve 151/1. maddelerde yazılı hırsızlık,

konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanun'unun 24. maddesine göre uzlaşma girişiminde bulunulmadığı, sanığa duruşmaya gelmemesi halinde yokluğunda karar verileceği ihtarını içeren çağrı kağıdı tebliğ edilmesine rağmen uzlaşma amaçlı bir işlem yapılmadığı ve bu amaçla açıklamalı bir çağrı kağıdı da gönderilmediği ve şikayetçi adına da bu konuda bozmadan önce tebligat yapılamaması yeterli görülmek suretiyle uzlaştırma yoluna gidilmediği anlaşılmakla,

5395 sayılı Kanun'un 24. ve 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerine göre taraflara uzlaşmayı kabul edip etmedikleri sorulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,