Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/4801 K.2013/14567

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan yapılan incelemede;

Sanığın hırsızlık suçunun asli faili olduğu gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme ile “yardım eden” olarak kabulü ile cezasından 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'nın 18 yaşından küçük iken işlediği suçtan dolayı verilen cezayı içeren mahkumiyetin TCK'nın 58/5. maddesine göre tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 58/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak,

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan ilamın en ağırının olması gerektiğinin anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında “Adıyaman 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/76 – 166 esas, karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen 25 gün hapis cezasının 11.09.2006 tarihinde infaz edildiği dikkate alınarak,