Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/5259 K.2012/12440

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden tartışma yapılmadığı anlaşılmakta ise de, sanıklar ... ve ... hakkında zararı gidermedikleri gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına kararı verildiği gibi sanık ...'in de diğer sanıklar ile birlikte meydana gelen zararı gidermediğinin dosya kapsamında anlaşılması karşısında sanık hakkında CMK'nun 231 maddesinin uygulanma imkanının değerlendirilmesi için kararın bozulması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

18 yaşından küçük olan sanıklar ile ilgili hükmün açıklandığı 11/06/2009 tarihli oturumun kapalı yapılması gerekirken, hükmün açık duruşmada okunup açıklanması telafisi münkün olmadığından ve sanık ... hakkında TCK'nın 142/1-a, 31/2, 62. maddeleri uyarınca belirlenen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi yerine 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sonuca etkili olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi ile uygulama yapılırken, cezanın 1 yıl 1 ay 10 yerine, 1 yıl 1 ay 6 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

2-İştirak halinde suç işleyen sanıklardan sebebiyet verdikleri yargılama giderinin ayrı ayrı alınması yerine, yazılı şekilde eşit oranda alınmasına karar verilmesi suretiyle CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi