Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/6011 K.2012/13006

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I) Öncelikle olay yerinde mahkemece keşif yapılarak, yakınana ait 3. katta bulunan dairenin balkonuna çıkmak için şahsi çeviklik gerekip gerekmediği duraksamaya yer bırakmayacak şekilde araştırılıp saptanarak, 765 sayılı yasaya göre suç vasfının belirlenmesinden sonra, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 116/1 ve 151/1. maddeleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılıp konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları bakımından 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulduktan sonra, her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe yasanın saptanması gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması;

Kabule göre de;

II) Tekerrüre esas sabıkasının bulunması nedeniyle, 765 sayılı TCK'nın 81/2 maddesi uyarınca uygulama yapılan sanık hakkında, aynı Yasanın 522/3 maddesi dikkate alınarak, 522/1 maddesi gereğince suça konu eşyaların değeri bakımından indirim yapılamayacağının gözetilmemesi;