Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/616 K.2013/11887

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca kararda taksitlendirmeye yer olmadığına karar verilmekle, 5275 sayılı Kanunun 106/5. maddesi uyarınca infaz aşamasında mahkemece taksitlendirme uygun görülmediğinde hükümlünün isteği üzerine her zaman için taksitlendirme kararı verebilmesi, sanığın Cumhuriyet Savcılığında ve sorgudaki ifadesinde tempra marka araçla bazen hırsızlığa gittikleri, birkaç kez minibüslere girerek bozuk para hırsızladığı şeklindeki ifadeleri karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekilerden çalınan para ve bir kısım eşyanın değerinin az olmamasına ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın 5237 sayılı TCK’nın 145/1. maddesi uyarınca indirim yapılması,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uygulanırken indirim yerine artırım yapılması,