Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/6265 K.2013/15530

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mala zarar verme suçu ile ilgili olarak her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Önceden verdikleri karar doğrultusunda sanık ...'nın suça doğrudan katıldığının anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1 maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, aynı yasanın 39/2-c maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Hakkında mahkumiyet kararı verilen ve temyiz etmeyen diğer sanık ...'ın müştekinin evine saat:22.00-23.00 sıralarında girdiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

3-Diğer sanık ...'ın çalınan malların bir kısmının yerini söyleyip müştekiye iadesini sağladığının ve iadenin kısmi olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/4 maddesi gereğince müştekinin kısmi iadeye rıza gösterip göstermeyeceği tespit edildikten sonra sanık hakkında uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Mahkemece müştekinin suçtan doğan zararının giderilmemiş olması nedeniyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; konut dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle oluşmuş bir zararının olmadığının anlaşılması karşısında; yerinde olmayan ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde anılan hükmün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,