KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2012/6342 E., 2012/16161 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Temmuz 2012
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1 maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ... müdafii ve sanık ... ...'nın temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
B- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanık ... ... hakkında TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verildiği ve yoksunluğun hükümlülüğün yasal sonucu olup infazının da anılan maddeye göre yapılacağından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan sanık ... hakkında, hak yoksunluğuna hükmolunması suretiyle 5237 sayılı TCY’nın 53/4. maddesine aykırı davranılması,
2- Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklardan alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’un 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ... ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2012/6342, K. 2012/16161, 11 Temmuz 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama