Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/6456 K.2013/12702

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, suça konu eylemin saat 03.30 sıralarında işlenmesi ve suçun işlendiği saatin suçun işlenmesini kolaylaştırıcı etkisi gözönünde bulundurulduğu belirtilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile 1/3 oranında ceza artırımı şeklinde uygulama yapılmasına dair Mahkemenin yasal ve yeterli gerekçeli takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki (1) nolu bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkûm edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

2- 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 11/1. maddesi gereğince, aynı Yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden; somut olayda ceza sorumluluğu olan ve hakkında mahkumiyet kararı kurulan suça sürüklenen çocuk hakkında, anılan Yasanın 5/1-a,b maddesinde yazılı tedbirlere hükmedilmesi;

3-Olay tarihinde suça sürüklenen çocuk yakalandığında, suça konu eşyaları çaldığı yeri söylemek suretiyle bir kısım eşyanın sağlam olarak müştekiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında gerçekleşen kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı müştekiden sorulup, sonucuna göre TCK'nın 168/1-4 maddesinde yazılı bulunan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,