Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/6977 K.2012/15601

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Sanığın savunmasında atılı suçu işlemediğini, ...'ın hasmı olduğunu ve olay tarihinde cezaevinde bulunduğunu beyan ettiği, Üsküdar Paşakapısı Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce yazılan 23.09.2008 tarihli yazıya göre de sanığın 26.07.2001 tarihinde infaz kurumuna alındığının ve 03.12.2001 tarihinde 1 yıl 6 ay hükümözlü olarak Manyas Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'na sevk edildiğinin belirtildiği ve sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin diğer sanık ...'ın suç atma niteliğinde kalan soyut ve çelişkili anlatımı dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerini olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522. maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

müştekinin hırsızlığı sabah saat:08.20'de farketmesi nedeniyle suçun gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra, yakınma bulunduğundan aynı Yasanın 116/2 ve 151/1. maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu,

bu suçların da CMK'nın 253 ve 254.maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerine tabi olduğu ve olayda taraflara uzlaşma hükümleri sorulup sonucuna göre, ayrı ayrı uygulamalar yapılıp sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

3- 13.02.2002 tarihli değer tespit tutanağında suça konu iki adet makinanın kullanılmış olarak iki milyar değerinde olduğunun belirtilmesine rağmen, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesi kapsamında belirtilen miktarın gerekçede pek fahiş olarak kabul edilmemesi ve sanığın aynı tür suçtan mükerrir olmamasına rağmen, gerekçede kabul edilen miktara göre hakkında aynı maddeden indirim yapılmaması, ../. 2