Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/7232 K.2012/11842

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522(pek fahiş) maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

hükümlü ...'nın, suç ortağı ile birlikte 02.12.1992 günü geceleyin işledikleri hırsızlık suçunu müştekinin evine 1500 metre uzaklıktaki müştemilattan sayılmayan,bağımsız bir bölmeden oluşan bina vasfındaki ahırdan gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g, 53. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, yakınma bulunduğu için mala zarar verme suçunu da oluşturduğu,

mala zarar verme suçu yönünden CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki Kanuna göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılmak suretiyle lehe olan Kanunun belirlenmesi zorunluluğu,