Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/7266 K.2012/10378

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca hükümlüler yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağının gözetilmesi gerektiği, anılan Kanunun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

hükümlülerin eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 53. maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 116/1, 119/1-c, 53, 151/1, 53. maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, bu suçlar yönünden 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanma olanağı değerlendirilip sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK’nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp cezalar belirlenerek sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan kanunun bulunacağının gözetilmemesi;

2-Hükümlülerin mahkemenin 23/02/2006 gün ve 2005/866 esas, 2006/72 karar sayılı ilamı ile 4'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeyerek kesinleştiği; Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesi'nin 17/04/2007 günlü, 2007/4867 karar sayılı ilamı ile bu hükmün kanun yararına bozulduğu ve yapılan yargılama sonrası hükümlülerin 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 61, 522 maddeleri uyarınca 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi karşısında 5271 sayılı CMK'nın 309/4-b maddesinde, kanun yararına bozma sonrası yapılacak yeni yargılamada verilecek hükmün, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağı hüküm altına alındığı halde, yazılı şekilde hükümlüler aleyhine uygulama yapılması;